کارآفرینی_و_مدیریت_کسب_و_کار_های

کارآفرینی و مدیریت کسب و کار های دانش بنیان

  |   ثبت شرکت   |   No comment

کارآفرینی و مدیریت کسب و کار های دانش بنیان

کارآفرینی را موتور محرک رشد و توسعه همه جانبه کشورها نام نهاده‌اند.

سه دلیل مهم توجه به موضوع کارآفرینی:

۱٫تولید ثروت    ۲٫ توسعه تكنولوژی      ۳٫ ایجاد اشتغال مولد است.

بنابر اعتقادی، در جوامع امروزین لازم است انقلاب کارآفرینی رخ دهد بگونه‌ای که این انقلاب در قرن حاضر، اهمیتی به مراتب بیشتر از اهمیت انقلاب صنعتی دارد.

دانشگاه نهادى اجتماعى با قدمتى حدود هشتصد سال است که مهمترین وظیفه آن تولید دانش و

تكنولوژی (آموزش و پژوهش) بمنظور خدمت به جامعه در قالب محصولات(کالاها و خدمات) مورد نیاز است. دانشگاه ها در مراحل مختلف عمر خود بر اثر وقوع دو انقلاب مهم علمی، تاکنون سه نسل آموزش محور، پژوهش محور و کارآفرین را تجربه کرده‌اند. دانشگاه های نسل سوم، کارآفرین، ارزش آفرین، ثروت آفرین و جامعه محورند و یكی از ویژگیهای آنها تولید دانش کاربردی و ارائه آنها به جامعه است.

اصولاً افراد سه نوع زندگی شغلی را تجربه می کنند که عبارتند از: استخدام، خود اشتغالی و کارآفرینی (دیگر اشتغالی). فارغ التحصیل دانشگاه کارآفرین فردی است که پس از پایان تحصیلاتش به دنبال استخدام نیست بلكه کسی است که دانش خود را به خدمت گرفته، و با نوآوری در استفاده از فرصتها،

به خود اشتغالی و یا کارآفرینی می‌پردازد.

در یک دانشگاه کارآفرین، از طریق طراحی و پیگیری ساختارهای سازمانی سه گانه کارآفرینی، رشد

واحدهای فنآوری، و ارتباط با صنعت، زنجیره ثروتی(اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی) ایجاد می شود که میتوان آنها را به جامعه(صنعت) عرضه نموده، و نسبت به تجاری سازی دانش و تكنولوژی تولید شده در دانشگاه اقدام کرد که عبارتند از: ۱٫فرصت، ۲٫ایده، خلاقیت و نوآوری، ۳٫طرح تجاری، ۴٫مجوزها، ۵٫کالاها و خدمات، ۶٫سرمایه انسانی، ۷٫شرکت، ۸٫نام تجاری.

مطالعات و تحقیقات تأیید کرده‌اند که ويژگیهای کارآفرينان اغلب اکتسابی و قابل آموزش دادن هستند و نه ارثی.

در حالت کلی، دانستنی‌های مورد نیاز برای کارآفرینی و مدیریت بر کسب وکارها شامل ۴۰۰ نوع دانش مدیریتی و سازمانی بوده، در حالی که در حداقل شرایط، برای کسب وکارهای تازه تأسیس و کارآفرینان شامل ۲۰ نوع از آنهاست.

اجرای فعالیتهای ترویجی نظیر برگزاری کنفرانسها و جشنواره ها ابزار مناسبی بمنظور فرهنگ سازی

و نهادینه نمودن توجه به کارآفرینی و ایجاد اشتغال مولد در جامعه و ایجاد پیوند بین چهار حلقه مهم و

جادویی فرآیند کارآفرینی(ایده پردازی، منابع مالی حامیان، طراحی کسب وکار، اجرا) است.

مراکز رشد محیطهای حفاظت شده و واحدهای سازمانی هستند که برای تسریع رشد و توسعه بنگاه های نوپا طراحی شده، و از کارآفرینان فاقد سرمایه و امكانات لازم جهت راه اندازی یک کسب وکار کوچک دانش بنیان حمایت می کنند. این مراکز همچنین بعنوان حلقه رابط بین دانشگاه ها و جامعه(صنعت(

بمنظور تجاری سازی دانش و تكنولوژی تولید شده در دانشگاه ها به نفع صنعت عمل می کنند.

مراکز رشد فراهم کننده زمینه های عملیاتی کارآفرینی و ایجاد اشتغال مولد در قالب راه اندازی کسب و کارهای کوچک و متوسط(SME)، تجاری کردن دستاوردهای علمی و تجربی دانشگاهیان، خلق ارزش و ثروت برای جامعه و مردم بوده، و برخورداری از (حمایتهای مادی، معنوی، خدمات مشورتی تخصصی،

مزایای قانونی حمایتهای سازمانهای دولتی، وامها، معافیتهای مالیاتی، مناطق آزاد، بیمه ای …) مصرحه در

قوانین کشوری مرتبط با کارآفرینی را به دنبال خود دارند.

در مراکز رشد اصولاً سه نوع واحدهای فن آور استقرار می یابند: ♦ هسته های فناوری دانش بنیان – فرد یا گروه کاری حقیقی دارای ایده دانش بنیان قابل تجاری شدن، و دارای طرح توجیهی(BP) مقبول، که

هنوز شخصیتی حقوقی پیدا نكرده، و تا ۶ ماه میتواند در مرکز حضور داشته باشد.

♦شرکتهای فناوری دانش بنیان – فرد یا گروه کاری دارای ایده دانش بنیان قابل تجاری شدن، و دارای طرح توجیهی( BP) مقبول، که با تشكیل یک شرکت کوچک یا متوسط( SME) شخصیت حقوقی پیدا کرده، و میتواند تا ۳۶ ماه در مرکز حضور داشته باشد ♦ دفاتر تحقیق و توسعه دانش بنیان – دفاتر نمایندگی شرکتهای موجود در جامعه هستند که بمنظور خرید دانش اساتید و دانشجویان(فناوریهای پیشرفته، نمونه های آزمایشگاهی، و ….) از محل منابع معافیتهای مالیاتی و غیره، پایش دانشجویان بمنظور تأمین نیروی انسانی مورد نیاز آینده خود میتوانند به مدت نامحدود در مرکز حضور داشته باشند.

یكی از مهمترین خدمات مراکز رشد به واحدهای فن آور، ارائه کلیه خدمات تخصصی مدیریت کسب-

وکارهای دانش بنیان به مدت ۴۲ ماه در شش(۶) حوزه مرتبط با عملكرد سازمانها(شرکتها، ادارات، نهادها،

مؤسسات، کارخانجات، …..) است که با استفاده از روشهای مختلف سازماندهی (ازساختارهای بوروکراتیک

دیوانسالار) تا ادهوکراتیک(ویژه سالار) و تأکید بر ساختار ماتریسی و پروژهای متناسب با نوع فعالیتها و پروژه ها در قالب یک واحد کسب وکار استراتژیک(SBU)  و تحت مسئولیت راهبری کامل یک مدیر پروژه خاص اجرایی و عملیاتی می شود.

 

No Comments

Post A Comment